به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز


حَتّى دَخَلَتْ عَلى اَبِى ‏بَكْرٍ الْمَسْجِدَ وَ هُوَ فى حَشْدٍ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الاَنْصارِ وَ غَيْرِهِمْ. فَنِيطَتْ دُونَها وَ دُونَ النّاسِ مُلاءَةٌ فَجَلَسَتْ ثُمَّ أَنَّتْ أَنَّةً ارْتَجَّتْ لَهَا الْقُلُوبُ وَ ذَرَفَتْ لَهَا الْعُيُونُ وَ اَجْهَشَ الْقَوْمُ لَها بِالْبُكاءِ وَ النَّحِيبِ، فَارْتَجَّ الْمَجْلِسُ


تا این‌که حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها وقتی در میان زنان وارد شدند، در مسجد وارد بر ابوبکر شدند.
وَ هُوَ فى حَشْدٍ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الاَنْصارِ وَ غَيْرِهِمْ
حَشْدٍ یعنی در یک جمعیتی، در میان یک جمعیتی از مهاجرین و انصار که غیر از مهاجرین و انصار هم بودند. داخل مسجد هم مهاجرین بودند، عده‌ای هم انصار بودند و هم غیر از آن‌ها بودند. چرا؟ چون هیئت دولت بود. یعنی هیئت حاکمه که تازه تشکیل شده بود، آن روز جلسه داشتند. حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها از آن جلسه اطلاع پیدا کردند. خبرم هم ندادند. به صورت سورپرایز وارد شدند، بدون اطّلاع، که آن‌ها نتوانستند کاری بکنند شاید اگر، یعنی حتماً اگر می‌دانستند که حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها می‌خواهند بیایند، ممکن بود اصلاً مانع می‌شدند و یک جنجالی به پا می‌کردند ولی حضرت آماده شدند و از منزل بدون خبر آمدند لذا نتوانستند دیگر کاری بکنند و وارد مسجد شدند و آن‌ها در مقابل عمل انجام شده قرار گرفتند.
فَنِيطَتْ دُونَها وَ دُونَ النّاسِ مُلاءَةٌ
فَنِيطَتْ تای اولش مؤلّفه است و الف دارد. تای دومش تای دو نقطه است که تای مؤنّث است. فَنِيطَتْ از ناطَ است. ناطَ، مُناط؛ مُناطِ کارت چیست؟ یعنی مِلاک پرده اصلی‌اش چیست؟
فَنِيطَتْ دُونَها
یعنی انداخته شد چون مِلاک. وقتی می‌گوییم یک پرده‌ای را می‌اندازیم، یک ملاکی را قرار می‌دهیم که بین من و شما باشد. مثلاً می‌گوییم مِلاک ساعتِ ما کدام است؟ ساعت گرینویچ؛ مِلاک پذیرایی ما کدام است؟ پرتقال‌هایی که مثلاً زید برای جبران همه‌ی تأخیرهایش گرفته است؛ مُناط این است. مُناط یعنی مِلاک. فَنِيطَتْ یعنی انداخته شد، آویزان شد.
فَنِيطَتْ دُونَها وَ دُونَ النّاسِ مُلاءَةٌ
دُونَ یعنی بین. واژه‌ی دُونَ، نُه تا معنا دارد. یکی از معانیش، بین است. یکی از معانیش، غیر است. این‌ دُونَها یعنی بین حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و دُونَ النّاسِ یعنی بین مردم؛ مُلاءَةٌ یعنی پرده؛ مَلأَ یعنی چیزی که انسان ظاهر باشد. مثل این‌که می‌گویند: در ملأ مردم یعنی جایی که مردم نگاه می‌کنند.


دُونَها وَ دُونَ النّاسِ مُلاءَةٌ
پس بین حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها و مردم، پرده‌ای انداخته شد.
فَجَلَسَتْ
پس حضرت نشستند؛ به طبع، بقیه هم نشستند.
ثُمَّ أَنَّتْ أَنَّةً
أَنَّتْ یعنی ناله زدن. أنین یعنی صدای ناله.
ثُمَّ أَنَّتْ أَنَّةً
سپس حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها ناله‌ زد، ناله‌ای؛ وقتی می‌گویند: نشست، نِشستنی؛ نگاه کرد، نگاه کردنی؛ که این را می‌گویند: مفعول مطلق. معمولاً "جَلَسَ جِلسَةً" یعنی یک نشستنی داشت یا "بَکَأَ بُکاءً" یعنی یک گریه‌ای داشت. این برای تعظیم است یا تحقیق
ثُمَّ أَنَّتْ أَنَّةً
یعنی برای تعظیم است. سپس ناله کشید، ناله‌ای. صیحه کشید، صیحه‌ای.
ارْتَجَّتْ لَهَا الْقُلُوبُ
که قلب‌ها برای ناله حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها لرزید. رَجَّ، إرْتَجَّ یعنی لرزید. تکان خورد، زلزله ایجاد کرد.
وَ ذَرَفَتْ لَهَا الْعُيُونُ
و چشم‌ها اشک‌شان درآمد و ریخت. همه‌ی چشم‌ها برای آن حضرت اشک ریختند.
وَ اَجْهَشَ الْقَوْمُ لَها بِالْبُكاءِ وَ النَّحِيبِ
تمام قوم برای حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها گریه و ناله‌شان بلند شد، وقتی ایشان آه کشید. چون مجلس، سکوتِ سکوت بود همه توجّه کردند که چه خبر شده است؟ چه شده است؟ سابقه نداشته این کار وقتی که
أَنَّتْ أَنَّةً
تمام قلب‌ها لرزید و اشک‌ها جاری شد و قوم برای حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها به گریه و ناله مشغول شدند.
فَارْتَجَّ الْمَجْلِسُ
پس مجلس به زلزله و هیجان درآمد.


وَالْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ