به نام خداوند همه مِهر مِهروَرز

کمیت بن زید اسدی


ابومُستَهَل کُمَیْت بن زید اَسَدی شاعر عرب زبان شیعه و از مدیحه سرایان اهل بیت بود. او که در سال ۶۰ هجری قمری به دنیا آمده بود از قبیله‌ی مُضَر بود و پدرش زید بن خنیس بن مخالد اسدی نام داشت.
درباره‌ی او گفته‌اند:«او بهترین شاعر عهد اموی است. وی مردی دانا به لغات عربی آن روزگار بود، از بهترین و برترین شعرهای او هاشمیات است که در آن قصائد از خاندان پیامبر به نیکی یاد کرده است.»
علامه امینی تعداد ابیات او برای اهل بیت را حدود ۵۲۸۹ بیت شعر آورده است. از او مناظرات و هجویات شعری نیز باقی مانده است.


کمیت محضر امامان بزرگواری چون امام سجاد، امام باقر و امام جعفرصادق علیهم السلام را درک کرده و برای ایشان اشعاری را خوانده ولی هیچ گاه از ایشان صله و پاداشی جز دعای خیر و آمرزش نمی‌خواست. روایت شده روزی در محضر امام صادق علیه السلام شعری را در مورد روز عاشورا خواند که امام صادق علیه السلام را منقلب کرد و حضرت درباره‌اش فرمود: « اگر مالی داشتیم به تو می‌دادیم، اما پاداش تو همان باشد که پیغمبر خدا به «حسّان بن ثابت» فرمود: لا زلت مؤیدا بروح القدس ما ذبیت عنّا اهل البیت: یعنی؛ «تا از ما خاندان (پیغمبر) دفاع می‌کنی هماره به روح القدس مؤید باشی. » و نیز گفته شده عبدالله بن حسن بن علی چهار هزار درهم در ازای خواندن اشعارش به او هدیه داد و کمیت نپذیرفت و گفت: «درست است که من در شعری که برای دیگران سروده‌ام در اندیشۀ دنیا بوده‌ام اما بخدا سوگند، در مورد شما جز برای خدا شعری نگفته‌ام و من به پاداش شعری که برای خدا گفته‌ام مزد و بهایی نمی‌گیرم.»
کمیت بارها از پذیرفتن صله برای اشعاری که برای اهل‌بیت می‌خواند خودداری می‌کرد. وی  ۴۰۰  هزار درهم را به امام سجاد علیه السلام برگرداند و تن پوشی را که امام به تن داشتند درخواست کرد تا بدان تبرک جوید. نیز یک بار  ۱۰۰  هزار درهم و بار دیگر  ۵۰۰  هزار درهم را به امام باقر علیه السلام باز پس داد و پیراهنی از پیراهن‌های حضرت را تقاضا کرد. او هزار دینار و جامه‌ای را که امام صادق علیه السلام به وی ارزانی کرده بودند، برگرداند و درخواست کرد تا او را به جامه‌ای که بر بدن امام است، سرافراز کنند.
امام سجاد علیه السلام درباره کمیت این گونه دعا می‌فرمایند: «خداوندا؛ او را به خوشبختی زنده بدار و به شهادت بمیران و پاداش دنیوی او را به وی بنما و ثواب اخرویش را برایش ذخیره فرما»
کمیت چندین بار برای تقیه و حفظ جان خود برای هشام بن عبدالملک شعر گفته و هربار این کار را با اجازه‌ی امام باقر علیه السلام انجام داد.
کمیت در سال ۱‍۲۶ قمری در زمان خلافت مروان بن محمد در کوفه شهید شد و پیکرش در قبرستان بنی اسد دفن شد.

الغدیر- علامه امینی – جلد چهارم