به نام خداوند همه مِهر مِهر وَرز


امام علیه السلام در ۳ جهت مهم الگو است


۱-امام در ارتباط با خدا الگوست یعنی در عبودیت. خدا به ما دستور می‌دهد که الگوی خودمان را پنج بار در تشهد نماز یاد کنیم. اگر ما لغات عبودیت، عبد و پیغمبر صلی الله علیه و آله را جستجو کنیم،می‌بینیم که مهمترین آیات و روایات درباره پیغمبرصلی الله علیه و آله است. عجیب است که حضرت زهرا سلام الله علیها در خطبه ی فدک می فرماید وَ أَشْهَدُ أَنَّ أَبِي مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُه‏  یعنی برای پیغمبر صلی الله علیه و آله بعد از اینکه درباره توحید صحبت فرمودند با چهار واژه گفته اند اول ابی بعد محمداً بعد عبده و بعد رسوله با اینکه بین عبد و رسالت مراحل گوناگونی است مثلا نبوت که نبوت را اشاره نکردند. چون رسالت صد است”چون که صد آمد  نود هم پیش ماست”. عبودیت یعنی همان طوری که تمام هستی و هرم هستی لحظه به لحظه خدا را عبادت می‌کنند. یک نوع آن را نمی‌فهمیم ﴿َّ وَ إِنْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِه‏ ﴾(۱)  آن گونه را که نمی‌فهمیم نحوه‌ی تسبیح آنهاست﴿ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبيحَهُم‏ ﴾(۲). اطاعت را باید از امام یاد بگیریم. وقتی امام از خواب برمی‌خیزند در تمام اوقات در اطاعت خداوند سعی و تلاش می‌کنند. از نظر اسلام عبودیت گوهری است که تار و پودش ربوبیت است، یعنی خدا بر امام زمان علیه السلام لحظه به لحظه ربوبیت  و پروردگاری می کند.
۲- 
مرحله دوم الگو بودن امام عليه السلام نسبت به زیردستان است. خداوند متعال بیشترین اسمش که بر جهان حکومت می‌کند رحمان است. وقتی هفت آسمان را آفرید، حکومت ذات مقدس الهی با لباس رحمانیت شروع شد. حکومت امام زمان علیه السلام هم با رحمانیت  است . هیچ کدام از پادشاهان به اندازه پیامبران به مردم خدمت نکردند و هیچ کدام به اندازه پیامبران اذیت نشدند ولی پیغمبران صبر کردند چون مظهر اسم “الرحمن” خدا هستند. خدا دنیارا با الرحمن اداره می کند نه با الرحیم.  با “الرحیم” مومنین را اداره می کند . کسی که پیامبر صلی الله علیه و آله را اذیت می‌کرد وقتی پیامبر صلی الله علیه و آله پرسیدند آن شخص کجاست، گفتند مریض است، به دیدنش رفتند. پس دومین صفت امام این است که با رحمانیت با زیر دستان برخورد کنند خصوصا امام عصر عليه السلام که می‌خواهند با دین، رحمانیت خدا را در زمین گسترده کنند.
۳- سومین کاری که ما باید از امام عليه السلام الگو بگیریم توجه کردن به قسمت‌های مهم تبلیغی دین است. پیغمبر صلی الله علیه و آله اولین نکته ای که فرمودند توحید بود و مهمترین بحث در توحید، خداشناسی و یکتا‌ شناسی است. یکتا شناسی در راس هرم تبلیغی است چون ما با مردم در ارتباط هستیم باید نمای بیرونی را درست کنیم. امام حسن عسکری عليه السلام می‌فرمایند:چیزی که در ملا هست را درست کنید. یعنی نمای بیرونی را درست کنید. نمای بیرونی یعنی قیافه، یعنی لباس، یعنی برخورد شما با مردم. این که شما به استاد احترام می‌کنید نمای بیرونی شماست. این که چیزی را می‌بخشید نمای بیرونی شماست.
در فاکتورهای تبلیغی بعد از توحید مهمترین مسئله عمل و برخورد ما است. نگفتند با زبان
 تبلیغ نکنید. نه تبلیغ زبانی و نه تبلیغ عملی به تنهایی کفایت نمیکند.
اگر بتوانیم این سه نکته را که اولی عبودیت، دومی رفتار با زیر دستان و سومی عمل ما است، را درست کنیم با خواست خداوند منان به نتیجه خواهیم رسید.
انشاءالله.

منابع

۱- اسرا(۱۷): ۴۴
۲- اسرا(۱۷): ۴۴